Paris is niet meer...

Nieren verschrompeld, botten poreus, uitgedroogd, hart op hol, longen versteend, blaasgruis, doof, blind, dement... op een gegeven moment is leven niet leuk meer. Een leven dat begon in Parijs als knapste en liefste in een nest. Hij was de eerste keus, maar werd nooit opgehaald. Het vrouwtje ging op wereldreis en bracht de kitten naar haar homosensuele broer en zijn lief - bepaald geen kattenliefhebbers. Nicole en ik overnachtten bij hen voor de jaarwisseling van 1989 op 1990 - geloof ik. Na één dag kroelen met de zwarte ondeugd hield ik de boot nog af; er zitten genoeg katten in het asiel in Amsterdam. Maar na vijf nachten met een poes hard spinnend onderin mijn slaapzak, kon ik niet meer terug. Vanaf nu heette hij Paris en ging hij wonen in Amsterdam.

In de zeventien jaar die hij in Nederland 'asiel' heeft genoten, woonde hij respectievelijk in de Van Speijckstraat, enkele weken in de Hudsonstraat en daarna vijftien jaar op de Jacob van Lennepkade met een onderbreking van drie maanden op de Zoutkeetsgracht en één jaar op de Kastanjeweg. Een van de lieve hebbelijkheden van Paris was dat hij nooit spontaan op schoot sprong behálve als je op het punt stond weg te gaan of als je op de wc zat. Ook kon hij zich op een vertederende manier voor je voeten werpen; do it to me, en dan bedoelde hij vooral spelen. Tot op hoge leeftijd was hij in voor bewegende propjes, draadjes en wat dies meer zij. Van soortgenoten moest hij niet veel hebben, het hoogst haalbare was negeren vanaf de kast. Hopen dus maar dat hij in de kattenhemel een rustig plekje vindt zonder andere katten maar met veel rust, aandacht van mensen en een slaapzak om diep in weg te kruipen. Dag Paris, het waren mooie jaren met je. XXX

Gerard Unger hoogleraar Typografische vormgeving

De Universiteit Leiden heeft Gerard Unger benoemd tot hoogleraar Typografische vormgeving. De leerstoel wordt gefinancierd door de Koninklijke Bibliotheek en het Museum Meermanno.
Gerard Unger (1942) studeerde grafische vormgeving, typografie en letterontwerpen aan de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam van 1963 tot 1967. Unger ontwierp postzegels, munten, boeken, logo’s en een groot aantal lettertypen, waarvan enkele speciaal voor kranten. Zijn werk wordt wereldwijd in diverse kranten en tijdschriften gebruikt, zoals in USA Today en de Stuttgarter Zeitung, en ook in het Nederlandse dagblad Trouw. Lees het interview met Unger: Het geheim van de leesbaarheid.

Groene rups

Vlak voordat ik de wasmachine aanzette, liep ik het vuile wasgoed nog even na. Ik vouwde een handdoek open waarbij een groene rups tevoorschijn kwam. Hij had een pop gemaakt, die ik nu vernietigd had. Aan de lezer de vraag; weet u wat dit is? En belangrijker, wat geef ik hem te eten? Kool, eikenblad of brandnetels? Ook vraag ik me af of hij een nieuwe pop kan spinnen, of is hij gedoemd voor altijd rups te blijven? Bedankt, ook namens rups.

Antwoord: Ik weet niet waar de rups in de handdoek is gekropen maar het beste zou zijn om hem op die plaats weer terug te zetten . Ik hoop dat het in jullie tuin was en dat hij niet b.v. op vacantie in het buitenland in de handdoek is gekomen. Het is ook erg moeilijk om hem op naam te brengen want ik weet ook niet waar hij vandaan komt. Laat hem in elk geval vrij in de natuur met zoveel mogelijke variatie in de plantengroei misschien vind hij dan wel zijn voedselplant. Groeten van, Han Klein Schiphorst, De Vlinderstichting.

Steun BOS

Nee niet Wouter maar woud. Het tropisch regenwoud op Borneo om precies te zijn. Dat stukje paradijs op aarde, het thuisland van de orang-oetan dat elk jaar kleiner wordt. Ditmaal geen oproep om je portemonnee te pakken maar om tien minuten uit te trekken om aan marketingonderzoek van Opinieland mee te doen. Zij doneren de bijdrage van hun klanten per deelnemer aan een aantal goede doelen, waaronder BOS. Meedoen dus! Natuurlijk kun je BOS ook direct steunen door een stuk oerwoud te 'kopen', een orang-oetan te adopteren of door geen tropisch hardhout te kopen. Jammer van die Jatoba vloer die ik in gedachten had...

School op de vuilnisbelt

In 2001 bezocht ik de Escuela del Basurero, een vrijwilligersproject op de grootste vuilnisbelt van Guatemala-Stad. Kinderen die anders van 's morgensvroeg tot 's avonds laat tussen het afval scharrelen krijgen hier niet alleen drie gezonde maaltijden maar ook nog les in lezen, schrijven, rekenen etc. Een echte kans dus op een beter bestaan voor hen en hun kinderen.

Camino Seguro ('veilige weg') heeft inmiddels ook een vestiging in Nederland. Wie een kind of het onderwijsprogramma wil sponsoren kan een bedrag overmaken op no. 3447.42.318. Vergeet niet je e-mail adres bij te voegen.

Anne Frank - haar leven in brieven

De tentoonstelling Anne Frank - haar leven in brieven laat ons kennismaken met Anne Frank als briefschrijfster. Bekend is dat zij haar dagboek in de vorm van brieven schreef. Minder bekend is dat Anne daarvoor al regelmatig kaartjes en brieven schreef aan familie en vrienden. Twintig van deze kinderbrieven zijn onlangs door Annes neef Buddy Elias, het Anne Frank Fonds-te Bazel en het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie speciaal voor deze tentoonstelling ter beschikking gesteld aan de Anne Frank Stichting.
De originele brieven worden voor het eerst getoond aan het publiek. Anne’s kinderbrieven vertellen samen met haar dagboekbrieven het verhaal van een meisje dat zich - tegen de achtergrond van een stad in oorlogstijd - ontwikkelt van een briefschrijfster uit de Amsterdamse Rivierenbuurt tot een auteur van wereldfaam. De tentoonstelling in het Amsterdams Historisch Museum duurt tot en met 3 september 2006.

Graf voor de onbekende fotograaf

Net zoals er voetballiefhebbers zijn die het liefst kijken naar voetbal, zo verschuift de rol van de hedendaagse fotograaf van beeldmaker naar visueel historicus. Daarbij komt ook steeds meer aandacht voor anoniem beeldmateriaal. De Master Photographic Studies in Leiden organiseert hierover op 25 april Artists' Strategies, Photography and Archives. De Amerikaanse Magnum-fotografe Susan Meiselas, de nieuwe hoogleraar fotografie aan de Universiteit Leiden, werd onder meer bekend met Kurdistan: In the Shadow of History (1997). Met dit project gaf ze vorm aan de geschiedenis van de Koerden via een geconstrueerd fotoarchief uit de afgelopen honderd jaar. Voor Encounters with the Dani (2001-2003) verzamelde Meiselas beeld- en tekstfragmenten over de Dani in West-Papoea. Ook de Iraanse kunsthistorica én fotografe is Parisa Damandan (1967) ging op zoek naar anoniem beeldmateriaal. Na de aardbeving in Bam in 2003 redde zij negatieven uit verwoeste fotostudio’s als een laatste herinnering aan het leven in de Zuid-Iraanse stad. Selecties uit het Bam Photographic Rescue Project zijn te zien in het Lloyd Hotel in Amsterdam. (In de Nederlandse documentaire Voices of Bam zien we de stad een jaar na de aardbeving.)

Scrabble zonder zandloper

Wilden wij bij Scrabble ooit aan de beurt komen, dan moest moeder aan de zandloper. Bij elektronisch Scrabble hoeft niemand op je te wachten. Je speelt het solo tegen de computer en zelfs die geeft geen kik als je oneindig lang naar een mooi woord met driedubbele woordwaarde blijft zoeken. Die tijd heb je ook wel nodig; het spel is er voorlopig alleen in het Engels.

Triviablog

'Oh heerlijk, een blog vol triviale weetjes. Ben ik dol op *smul smul*' schreef Sofietje over dit blog. Hoezo triviaal?!? Stuk voor stuk wereldschokkende onderwerpen. Nee, dan BibliOdyssey. Van die plaatjes waarvan je denkt; zonde om niets mee te doen... maar wat? Online plaatsen dus.

Multitasking anonymous

"You are not having family dinner, you are not having conversations, you are not debating whether to go out with a boy who wants to have sex on the first date, you are not going on a family ski trip or taking time just to veg," says psychiatrist Edward Hallowell, author of a recent book on brain overload. "It's not so much that the video game is going to rot your brain, it's what you are not doing that's going to rot your life." Lees de reactie op Too Wired For Their Own Good in Time magazine. Verhip, zit ik alweer te bloggen...

Vier uur....

Geef maar toe, hij is grappig.

Vrouwenspreekwoorden

Een vrouw is als een deken: bedek jezelf en ze irriteert je; gooi haar aan de kant en je krijgt het koud. (Ashanti spreekwoord) Nee, dan de mannen...

Woensdag 22 maart geeft hoogleraar interculturele literatuurwetenschap Mineke Schipper een lezing over vrouwenspreekwoorden wereldwijd: 'Baarmoeders en de spreekwoordelijke traditie: over mannen, vrouwen en wereldwijsheid.' Zij bestudeerde meer dan 15.000 spreekwoorden over vrouwen. Hoe verschillend de culturen ook zijn, de achterliggende ideeën van de spreekwoorden vertonen opvallende overeenkomsten. Aanvang 20.30 uur, plaats: bovenzaal café 't Keizertje, Leiden, toegang gratis.

Fokke enda Sukke

Hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic enda thu wat unbidan we nu. Dit zinnetje is het vroegste Nederlands dat we kennen. Het werd opgeschreven in het jaar 1100, bijna duizend jaar geleden. Vrij vertaald staat er: 'Alle vogels zijn al aan het nestelen, behalve jij en ik; waar wachten we nog op?' Lees verder in: Nederlandse literatuur van de Middeleeuwen. Over monniken, vossen, ridders en schrijvers (en Fokke enda Sukke).

Afgesloten

Voor de reis Amsterdam - Leiden neem ik plaats tegenover een goedgeklede jongeman met earphones. Hij kijkt onafgebroken in zijn Metro terwijl hij een broodje ei naar binnenwerkt. Zijn iPod doet zijn werk geruisloos, in tegenstelling tot zijn kaken. Er komt een blikje RedBull bij. Hij heeft het er maar druk mee. Ik kijk hem langdurig aan in de hoop zijn aandacht te trekken. Hij kijkt op noch om. Hij vouwt zijn krant zo dat een hand met trouwring mijn kant op steekt. Nee lul, ik wil je niet daten, ik wil dat je ophoudt met smakken!

Stem wijs

Ook uitgekomen op de Partij voor de Toekomst of een andere splinter via Stemwijzer? Probeer eens Stemhok, voor een verrassend resultaat.

Moeten buitenlanders voortaan op straat Nederlands spreken?

• Zeakor Niet! Oals ze ons grunnings / limbo / brabo/ tukkers / ander plaatselijk dialect neit wollen spraiken roatten se moar weer op terug noar de stad.
• Zeker Niet. Ik volg al tijden een taalcursus Arabisch. Zo leuk om bij mijn bakker een brood in zijn eigen taal te bestellen!
• Zeker! Ik vind al tijden dat we ons minderhedenbeleid moeten aanpassen aan historisch geslaagde voorbeelden zoals het Servië van Milosevic en het Roemenië van Ceausecu.
• Zeker. Maar we mogen niet discrimineren. Dus iedereen moet voortaan zwijgen op straat en in de tram. Zeker 's ochtends als ik nog niet wakker ben.
• Zeker. Al geldt het uiteraard alleen voor moslims, en niet voor buitenlanders aan wie ik wat kan verdienen, zoals zakenlui en toeristen.

Alleen het reisadvies voor Nijmegen voor de Groen-Links aanhang is misschien wat vergezocht. Oud-West profiteert ook volop van het gebrek aan ballen rond de mislukte vernieuwing van de Overtoom.

NIMBY

"Het is in ons belang dat India een kernenergie-industrie heeft," aldus president Bush vanuit India, "omdat dat de vraag naar fossiele brandstoffen remt, en dat is gunstig voor de Amerikaanse consument.''

• Bush sluit nucleair akkoord in India

Tja, waarom makkelijk doen als het moeilijk kan? Wat is er tegen om te investeren in veilige kernenergie in de VS?

Hoewel, Bush en veilig... grote kans dat als de reactor op springen staat, de president doorgaat met kinderen voorlezen of eerst nog een ritje over zijn ranch maakt; om te zien hoe groot zijn not-in-my-backyard precies is.

• Video bevestigt kennis Bush van naderende Katrina
• Achtertuin Bush Google Earth

Condombarelles

Het condoom is geen moderne uitvinding. De oude Egyptenaren waren al bekend met het principe van bescherming van het geslachtsdeel. Deze ‘condooms' uit de oudheid hadden een beschermende functie; voor de man welteverstaan. Ze beschermden o.a. tegen bilharzia, ongedierte, verwondingen en zelfs kwade geesten. De Egyptenaren vervaardigden het middel uit de darmen van dieren.

De oudste bekende Europese afbeelding van een condoom schijnt te vinden te zijn op een grotschildering in Les Combarelles (Dordogne, Fr.). De afbeelding zou dateren van150 na Christus en een man met penisomhulsel tonen. Behalve wat hitsige bisons kan ik nergens zoiets vinden. Broodje aap misschien?

Lascaux (fragment), 30.000 v. Chr.

• Meer geschiedenis van het condoom

Amstelpils is milieuvriendelijk

Regenwater is van nature zacht. Voordat we er drinkwater van maken, heeft het een lange weg afgelegd als rivier- of grondwater. Onderweg neemt het mineralen uit de bodem, zoals kalk. De hardheid van het drinkwater wordt bepaald door het gehalte calcium en magnesium. Dit verschilt per regio.

De hardheid van water wordt meestal uitgedrukt in graden Duitse Hardheid (ºdH). 0 ºdH is heel zacht en 30 ºdH is heel hard water. Amsterdams leidingwater heeft een hardheid van 8,4 ºdH. Dat is relatief zacht.

Zacht water heeft vele voordelen:

• Een kopje thee smaakt lekkerder.
• De laagste dosering wasmiddel is voldoende.
• Door minder kalkafzetting gaat uw wasmachine gaat langer mee.
• Beter voor de gezondheid: er lost minder koper en lood uit de leidingen op.
  

Ongedierte als tassendrager

De behandeling van de zwarte weduwe is 'humaan' vergeleken bij die van de Ampulex compressa. Deze wesp gebruikt niet alleen een kakkerlak als voedingsbodem voor haar jongen maar weet hem met haar welgemikte steek zelfs op zo'n manier te verlammen dat hij precies doet wat zij wil. Tassendragers zijn dus niet willoos; ze zijn evolutionaire wonderen.

• The wisdom of parasites, Carl Zimmer
  

Zelfs papoea's kenden paradijs niet

Een Indonesisch-Amerikaanse expeditie heeft in een onbewoond gebied in het noorden van West-Irian een groot aantal nieuwe dier- en plantensoorten ontdekt. Het gaat om twintig soorten kikkers, een nieuwe rhododendron, vier vlindersoorten en vijf nieuwe palmbomen. Er werden ook dieren ontdekt, zoals de goudgekleurde boomkangoeroe, waarvan gedacht werd dat ze allang waren uitgestorven.

De vondsten werden gedaan in de Foja Bergen in het noorden van Irian Jaya, voorheen Nieuwe Guinea. ''Er was geen enkel pad, geen teken van menselijke aanwezigheid, zelfs geen spoor dat er ooit mensen zijn geweest,'' vertelt expeditieleider Bruce Beehler. Zelfs twee Papoea's uit de buurt van het gebied, waren verbaasd over het isolement van de streek.

• Interview Bruce Beehler
• Conservation Frontline